top of page
Zoeken

Thuiskomen bij jezelf: de mooiste reis die je ooit zult maken

Je bent de enige persoon met wie je je hele leven samen bent. En toch behandel je mogelijk jezelf op een manier waarop je nooit een vriend, partner of collega zou behandelen. Deze blog gaat niet over perfect gelukkig zijn met jezelf, maar wel over jezelf niet langer verlaten.

 

 


Illustratie van een vrouw die haar innerlijk kind liefdevol omarmt als symbool voor zelfliefde, zelfcompassie en thuiskomen bij jezelf.
Thuiskomen bij jezelf begint wanneer je jezelf niet langer probeert te veranderen, maar opnieuw leert omarmen.

Stel je voor dat je na jaren reizen eindelijk thuiskomt.

Je opent de deur.

Alles voelt vertrouwd.

Rustig.

Veilig.

En toch besef je... dat je al heel lang niet meer echt thuis bent geweest.

Niet in een huis.

Maar bij jezelf.

 

 

Van jezelf houden klinkt zo vanzelfsprekend

En toch merk ik in mijn praktijk hoe moeilijk veel mensen het vinden. Ze zijn mild voor anderen. Geduldig. Begripvol. Maar tegenover zichzelf? Daar klinkt vaak een heel andere stem. Een stem die zegt:

"Je had beter moeten doen."

"Je bent nog niet goed genoeg."

"Je moet harder je best doen."

Misschien is zelfliefde daarom niet de juiste term. Ik spreek liever over thuiskomen bij jezelf.

 

 

Wanneer ben jij jezelf onderweg kwijtgeraakt?

Als kind leef je aanvankelijk veel spontaner en dichter bij wat je voelt en nodig hebt.

Tot je onderweg leert om flink en sterk te zijn, je aan te passen, niet lastig te zijn, goed je best te doen en voor anderen te zorgen.

Stukje bij beetje raak je verder verwijderd van jezelf. En zonder dat je het beseft, ga je geloven dat jouw waarde afhangt van wat je doet. Niet van wie je bent.

 

 


Illustratie van een meisje dat op een kruispunt staat tussen de weg van verwachtingen en de weg naar zichzelf, als symbool voor kiezen voor eigenwaarde en authenticiteit.
Elke dag maak je keuzes. De belangrijkste vraag is niet wat anderen van je verwachten, maar welke keuze jou dichter bij jezelf brengt.

Hoe merk je dat je niet meer thuis bent bij jezelf?

Misschien herken je jezelf hierin: Je krijgt een compliment. Je glimlacht. Maar diep vanbinnen geloof je het niet. Je zegt: "Ach, dat viel wel mee."


Of:

"Dat had iedereen gekund." Je minimaliseert wat je bereikt omdat je diep vanbinnen blijft twijfelen aan jezelf.


Of...

Je zegt "ja". Terwijl alles in jou "nee" voelt.

Je blijft doorgaan. Ook wanneer je lichaam al lang vraagt om rust.

Je vergelijkt jezelf met anderen.

Je bent bang om iemand teleur te stellen.

Je legt de lat steeds hoger. En wanneer je eindelijk iets bereikt... verschuif je de lat opnieuw.

 

 

Van jezelf houden: misschien is het wel de moeilijkste relatie die je ooit aangaat

 

 

Mijn verhaal

Jarenlang dacht ik dat mijn waarde lag in wat ik deed. Pas tijdens mijn burn-out besefte ik hoe ver ik van mezelf was afgedwaald. Ik wist perfect hoe ik voor anderen moest zorgen. Maar ik wist nauwelijks nog wat ík nodig had. Ik was zo gewend geraakt aan geven, zorgen, regelen en doorgaan, dat ik onderweg mezelf was kwijtgeraakt.

Dat was een confronterend inzicht. En tegelijk het begin van een heel andere relatie met mezelf. Mijn herstel begon niet met harder werken aan mezelf, maar met opnieuw naar mezelf te leren luisteren.

 

 

Thuiskomen bij jezelf betekent niet dat je iemand anders wordt. Het betekent dat je stap voor stap afscheid neemt van alles wat je nooit echt bent geweest.

 

 


Illustratie van een meisje dat een hartvormige deur opent naar een warm verlicht huis, als symbool voor thuiskomen bij jezelf, innerlijke rust en zelfliefde.
Misschien hoef je niet verder te zoeken. Misschien mag je gewoon weer naar binnen stappen.

Thuiskomen bij jezelf betekent dat je

  • jezelf niet langer verlaat

  • zachter leert kijken naar jezelf

  • je gevoelens serieus neemt

  • rust niet langer ziet als zwakte

  • jezelf niet alleen waardeert wanneer je presteert

Thuiskomen bij jezelf gebeurt niet alleen door erover na te denken. Het vraagt ook dat je opnieuw leert voelen, luisteren en aanwezig zijn bij wat er in jou leeft. De volgende oefeningen kunnen je daarbij helpen.

 

 

Oefening: hoe spreek jij tegen jezelf?

Vraag jezelf af: Hoe zou ik vandaag tegen mezelf spreken als ik mijn eigen beste vriend(in) was?

Stel dat je beste vriend(in) naar je toe komt en vertelt dat hij of zij moe is, een fout heeft gemaakt of ergens aan twijfelt. Zou je dan zeggen:

  • "Je doet nooit genoeg."

  • "Je had beter je best moeten doen."

  • "Je stelt je aan."

  • "Je moet gewoon nog wat harder werken."


Waarschijnlijk niet. Je zou luisteren. Begrip tonen. Aanmoedigen. Misschien zelfs zeggen dat het oké is om even te rusten of dat fouten maken menselijk is.


Waarom zou je diezelfde zachtheid dan niet aan jezelf geven?

Probeer vandaag eens bewust één kritische gedachte te vervangen door een mildere, meer begripvolle gedachte.

Ook jij verdient immers om met vriendelijkheid behandeld te worden.


Thuiskomen bij jezelf begint vaak niet met grote veranderingen, maar met de manier waarop je vandaag tegen jezelf spreekt.

 

 

Oefening: thuiskomen in je lichaam

We zijn vaak zo druk bezig met denken dat we vergeten hoe het voelt om gewoon aanwezig te zijn.


Ga comfortabel zitten.

Sluit je ogen.

Leg één hand op je hart en één hand op je buik.

Voel je ademhaling.

Vraag jezelf daarna heel rustig:

  • Waar voel ik vandaag rust?

  • Waar voel ik spanning?

  • Welk deel van mijn lichaam vraagt vandaag aandacht?

Probeer niets te veranderen.

Alleen op te merken.


Thuiskomen bij jezelf begint vaak met opnieuw leren luisteren naar je lichaam.

 

 

Je mag vooral weer naar jezelf leren luisteren.

 

 

Spiegeloefening: een oefening in durven jezelf te ontmoeten

Ga eens voor een spiegel staan.

Niet om te kijken hoe je eruitziet.

Niet om je haar goed te leggen.

Niet om jezelf te beoordelen.

Maar om jezelf werkelijk te ontmoeten.

Kijk jezelf één minuut aan.

Gewoon kijken.

Misschien voel je ongemak.

Misschien kijk je snel weg.

Misschien hoor je onmiddellijk dat kritische stemmetje.

Blijf toch kijken.

Leg daarna één hand op je hart.

En zeg rustig:

"Ik zie je."

"Ik ben er voor jou."

"Je hoeft vandaag niets te bewijzen."

"Je bent welkom, precies zoals je bent."

Voel niet of je het gelooft.

Voel alleen wat deze woorden met je doen.


Zelfliefde begint niet met geloven.

Ze begint met bereid zijn om jezelf opnieuw te ontmoeten.

 

 


Illustratie van een meisje dat over een kronkelend pad door de natuur wandelt, als symbool voor de persoonlijke reis naar zelfliefde, zelfontdekking en thuiskomen bij jezelf.
Thuiskomen bij jezelf is geen bestemming. Het is een reis die begint met één liefdevolle stap.

Thuiskomen is een proces

Je wordt niet wakker en denkt ineens: Vanaf vandaag hou ik van mezelf.

Net zoals je een goede vriend niet in één dag leert kennen... leer je ook jezelf kennen.

Met zachtheid. Nieuwsgierigheid. Geduld. En soms een stapje achteruit.

 


 

Conclusie

Je hoeft niet perfect te zijn om thuis te komen bij jezelf. Je hoeft niet eerst alles op orde te hebben. Je hoeft jezelf niet langer te bewijzen. Misschien is de mooiste reis die je ooit zult maken... geen reis naar een andere plek. Maar de reis terug naar jezelf. Want daar... ben je altijd welkom.

 


 

Misschien ben je al jaren onderweg. Op zoek naar bevestiging. Op zoek naar rust. Op zoek naar erkenning. Op zoek naar liefde. Terwijl de mooiste plek waar je ooit kan aankomen... gewoon jezelf is.

In mijn coaching help ik je om opnieuw verbinding te maken met jezelf door stap voor stap thuis te komen bij wie je in wezen bent.

 

 

 
 
bottom of page